|   BIBLIOTEKA | Starszy kustosz |
| Wanda Sobierajska |
Biblioteka posiada księgozbiór z zakresu dyscyplin
reprezentowanych w Muzeum (archeologia, etnografia, historia, historia sztuki), ważną część księgozbioru
stanowią regionalia. Posiada ponad 10 tysięcy voluminów oraz 150 tytułów czasopism. Prowadzi bibliografię
regionu sieradzkiego. Wiele pozycji dotyczących regionu pochodzi z dawnych bibliotek dworskich.
Zainteresowaniem czytelników cieszy się księgozbiór heraldyczny (Boniecki, Paprocki, Niesiecki, Uruski, Ostrowski).
Źródłem do poznania dziejów sieradzkiego są opracowania: Kobierzycki J.: Przyczynki do dziejów ziemi
sieradzkiej, Lustracje województw wielkopolskich i kujawskich z XVI i XVII wieku, Zajączkowski S.M.:
Studia nad formowaniem ziemi łęczyckiej i sieradzkiej do 1400r., Sowina U.: Sieradzki układ przestrzenny
i społeczeństwo miasta w XV-XVI wieku. Grzybowski A., Wczesnogotycki kościół i klasztor dominikański
w Sieradzu. Librowski S.: Inwentarz realny dokumentów Archiwum Diecezjalnego we Włocławku.
Wiele artykułów publikowanych w "Przeglądzie Warszawkim" z 1840 r., "Bibliotece Warszawskiej" z 1851 r.
Wymienione tytuły jedynie sygnalizują bogaty księgozbiór regionaliów. Ksiegozbiór udostępniany jest na
miejscu.
Część źródeł historycznych w tym dokumenty cechowe, czasopisma oraz liczne rękopisy rodów sieradzkich
np.: "Pamiętniki i listy Walewskich", utwory literackie korespondencja Ignacji Piątkowskiej, materiały
Rudolfa Weinerta dotyczące Sieradza i regionu jest zgromadzone w archiwum muzealnym.
Biblioteka czynna od poniedziałku do piątku w godzinach   830 - 1500
Głównym założeniem
tego działu jest promocja wielostronnej działolności Muzeum i jego zbiorów
poprzez różnorodne formy pracy edukacyjno - kulturalnej. Prowadzi konkursy
i zajęcia dla dzieci i młodzieży szkolnej oraz oprowadza wycieczki po ekspozycjach
muzealnych. Uczestniczy w organizowaniu spotkań dla szerszej publiczności.
  Dział oświatowy zajmuje się również
prowadzeniem archiwum i statystyk działalności Muzeum, organizowaniem wystaw oświatowych, oprawą
plastyczną wystaw oraz opracowywaniem zaproszeń, plakatów i ich dystrybucją. Wykonuje funkcję
koordynatora drobnych wydawnictw muzealnych.
Dział historyczny zajmuje się gromadzeniem,
opracowywaniem i udostępnianiem materiałów historycznych. Posiada w swoich zbiorach dokumenty historyczne
dotyczące Sieradza i okolic, a także zabytki z zakresu numizmatyki oraz falerystyki
  Na szczególną uwagę zasługuje bogaty,
zabytkowy księgozbiór składający się ze starodruków datowanych na XV - XVIII wiek. Zbiory w ilości
1533 woluminów znajdują się w Muzeum Okręgowym w Sieradzu oraz Muzeum Walewskich w Tubądzinie.
Głównym założeniem działu historii sztuki jest gromadzenie, opracowywanie
i udopstępnianie obiektów artystycznych. Eksponaty pochodzą przede wszystkim z terenu Sieradza i ziemi sieradzkiej. Najstarsze zbiory są
z okresu średniowiecza, natomiast ostatnie z lat 70-tych XX wieku.
  Do najciekawszych obiektów należą: kolekcja rzeźby sakralnej, portrety
sieradzkiej szlachty (portret sarmacki), elementy wyposażenia dworów sieradzkich (m.in. meble barokowe,
w stylu Ludwika Filipa, rzemiosło artystyczne), kolekcja obrazów Zygmunta Andrychiewicza.
Zbiory etnograficzne obejmują wszytskie
dziedziny rzemiosła i sztuki pochodzące z regionu sieradzkiego: tkanina, strój, garncarstwo, kowalstwo,
plastyka obrzędowa, narzędzia rolnicze, sprzęt domowy oraz rzeźba i malarstwo ludowe.
  Na szczególną uwagę zasługuje zbiór współczesnej
rzeźby i malarstwa ludowego trzech najbardziej utalentowanych sieradzkich twórców: Stanisława Korpy
z Rudy, Jerzego Kaczmarka z Wróblewa i Szczepana Muchy z Szal k/Klonowej.
  Do najstarszych i najciekawszych eksponatów
znajdujących się w zbiorach etnograficznych zaliczamy: radło ramowate z 1887 r., pług koleśny z 1870 r.,
brony - laskową i beleczkową z II poł. XIX wieku, stępę nożną z dłubanką z 1830 r. i warsztat tkacki z 1840 r.
  Merytoryczną stroną działalności Sieradzkiego
Parku Etnograficznego zajmuje się również dział Etnograficzny.
W dziale znajdują się zbiory pochodzące z wykopalisk
archeologicznych oraz eksponaty przekazane przez konserwatora zabytków.
Archeolodzy prowadzą badania terenowe na obszarze Sieradza i ziemi sierdzkiej. Najstarsze eksponaty
pochodzą z epoki kamienia, natomiast najmłodsze z okresu nowożytnego.
  Najważniejsze prace archeologiczne prowadzone były na terenie Niechmierowa,
gdzie odkryto 900 grobów, w Charłupi Małej - cmentarzysko kultury łużyckiej i przeworskiej, w Kościerzynie
- cmentarzysko kultury pomorskiej. Znaczące odkrycia wykopaliskowe pochodzą z średniowiecznego Sieradza (gród i podgrodzie).
Znajdują się również duże zbiory kafli z epoki renesansu i baroku z Zamłynia, Warty,
Sieradza i Mikołajewic.
  Dział archeologiczny gromadzi eksponaty, które opracowuje na kartach katalogowych
oraz w formie artykułów.
|